Waarom zijn er zóveel verschillende stekkertypes?
We gebruiken in deze wereld voornamelijk hetzelfde voltage (230V).
Voor dezelfde apparaten.
En toch… bestaan er negen (!) verschillende stekkersystemen.
Een Australische kennis van mij was op reis vanuit Engeland.
Hij wilde even z’n telefoon opladen.
Maar – je raadt het al – hij had de verkeerde stekker mee.
Eerst één verloopstekker geprobeerd. Paste niet.
Nog eentje erbij.
Toen die van mij.
En ja hoor: drie adapters in elkaar. Toen pas begon het opladen.
🌍 Hoe is dit in hemelsnaam zo ontstaan?
1. Iedereen begon voor zichzelf
Begin 20e eeuw bouwden landen hun eigen stroomnet op. Zonder overleg, zonder afspraken.
Frankrijk wilde een eigen aardeplug. Duitsland ook. Italië vond drie pinnen mooier.
En de Britten? Die kozen hun idee van kinderveiligheid boven samenwerking.
2. Trots zit standaardisatie in de weg
Wil je standaardiseren, dan moet je iets opgeven: je eigen regels, je eigen ontwerpen, je eigen trots.
En dat ligt gevoelig.
“Onze stekker is veiliger.”
“Onze regels zijn beter.”
“Wat moeten we dan met al die oude stopcontacten?”
Dus verandert er… niks.
3. Techniek als excuus
Ieder land heeft zijn eigen kijk op veiligheid.
De één zweert bij een kindersluiting.
De ander bij symmetrie.
En zo komt het dat een Franse stekker nét niet in een Duits stopcontact past (al is het technisch bijna hetzelfde).
4. Geen pijn = geen actie
Consumenten hebben zich erbij neergelegd.
Verloopstekkers zijn normaal.
Hotels verkopen wereldadapters.
En zolang het werkt, verandert er niks.
💸 De prijs van verborgen complexiteit
Dit lijkt een klein ongemak. Maar het kost wereldwijd miljarden.
Aan materiaal. Aan afval. Aan frustratie.
Wie ooit twee stekkers in een doos kreeg en er één meteen weggooide, weet dat.
Wie ooit op reis bij het stopcontact stond te vloeken, weet het ook.
En het blijft bestaan.
Want er is niemand die moet oplossen wat van niemand is.
🔁 Wat zou simpel zijn?
Gewoon: één standaard stekkertype voor 230V.
Bijvoorbeeld type F – toevallig die wij in Nederland ook gebruiken.
Stevig. Veilig. Breed inzetbaar.
Maar ja… wie durft te beginnen?
Het stekkerprobleem is als de Engelse spelling:
Iedereen weet dat het simpeler kan.
Maar niemand wil beginnen met veranderen.
🧠 Wat je hiervan kunt leren voor je eigen organisatie?
Verborgen complexiteit zit ook in bedrijven.
In systemen, procedures, afdelingen, software, regels.
Niemand die ‘eigenaar’ is. Iedereen past zich maar aan.
En dus blijft het zoals het is.
Wil je wél vereenvoudigen?
Dat kan.
In mijn lezingen laat ik zien hoe. Met voorbeelden, humor en praktische stappen.
📅 Ook een keer zo’n lezing op je congres of bijeenkomst?
Stuur me een bericht via https://wiko.nu/contact/ – en laten we het simpel maken.
